Ultra-'s profileA part of my lifePhotosBlogLists Tools Help

Blog


    November 03

    ลบละนะ

    ไม่รุทามมายแต่อยากลบให้มันหมดๆอยากลืมทุกๆอยากที่ผ่านมา ลืมๆความเสียใจ เหงา เศร้าเคล้าน้ำลายเอ้ย น้ำตา(หนาดนั้นเรยกุ) ไม่หรอกคือกุอยากลบ ต้องการลืมง่ายๆ
    August 15

    โดนใจจรู๊ด

    ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา

    เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้

    และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน



    บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า

    สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว

    ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน

    มากกว่าการได้รับรู้ความจริง

    การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...

    เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...

    และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...

    ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย



    แต่โปรดจำไว้เถอะว่า

    หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ

    พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว

    โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...



    ก็จงชอบต่อไปเถอะ

    การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม

    "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย

    ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า

    กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า

    อันไหนมันหนักหนากว่ากัน



    อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...

    อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...

    อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน



    แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง

    ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป

    แต่ก็ยังได้พบ...



    ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา

    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...



    ยิ้มให้กับโชคชะตา  

    ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน



    คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง

    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว



    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...

    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...

     



    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า

    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส

    เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?



    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก

    ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด

    ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ 

     
    July 14

    คนพิเศษ กะ ความพิเศษ

    ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
    ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น

    แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
    อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"
    ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ"
    ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
    ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ
    กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด



    ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี
    ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง
    ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง
    ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ"
    ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น"
    ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
    และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
    ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด
    "สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย
    เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง"
    คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน

    "จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน"

    เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง"
    "ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยที่ไม่รู้ตัว
    มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
    เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ
    หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆ
    เดินออกมาสูดอากาศเย็น
    หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน
    และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ"
    ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด
    หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
    ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
    พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้
    ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา
    เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา



    จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา
    เป็นแววตาที่แจ่มใส
    เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้
    ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม
    ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่
    ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
    แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร
    จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ
    เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้
    ที่เย็นที่ตาและที่ใจ

    และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล
    "ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน
    March 06

    เพื่อนกะนาฬิกาที่หมดถ่านอย่างเรา

    มีนาฬิกาปลุกอยู่เรือน 1 
                     มันทำหน้าที่ของมันทุกวัน 
                                  
    ทั้งเข็มยาวเข็มสั้น…. 
                                  
    ยังคงเดินทางรอบหน้าปัดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
    ตอนเช้าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    มันจะส่งเสียงกวนประสาท
    เสียงที่ทำให้เราต้องตื่นจากความฝันแสนหวาน
    เราตอบแทนมันโดยการเอื้อมมือไป ควานหา”ตบหรือกดมันอย่างแรง”
    ด้วยความรำคาญ เพื่อให้มันเงียบ
    ทั้งๆที่มันก็ช่วยให้เราไม่ไปผิดนัดสำคัญๆอยู่เสมอ
    และถ้ามันเผลอปลุกเราในวันพักผ่อน 
                         
    บางทีเราอาจจะขวางมันทิ้งเสียด้วยซ้ำ 
                                   ทั้งๆที่เราก็เป็นคนตั้งเวลาเอาไว้เอง 
                                          
    บ้างครั้งเราก็มั่วทำอย่างอื่นที่เราเห็นว่าสำคัญ 
                      
    มากเสียยิ่งกว่า 
                             “นาฬิกา”
    ที่มันตั้งอยู่ที่เดิมของมันทุกวัน 
                                    เราไม่ใส่ใจมันเท่าไรหรอก
    จะสนใจมันแค่ตอนเรา

    " อยากรู้เวลาก็เท่านั้นเอง”
     จนกระทั่งวันนึง 
                               นาฬิกาเดิมๆเรือนนั่นมันเงียบหายไป 
                                       
     คุณไม่รู้หรอกว่ามันเงียบไปเมื่อไร 
                                                
     คุณจำไม่ได้หรอกว่าตอนมันเดินครั้งสุดท้าย คือ
     ตอนไหน 
     
     คุณได้แต่โทษมันในเช้าวันนั้นว่า
     ไอ้นาฬิกา เฮงซวย..ทำไมถึงไม่ปลุก”
     ทั้งที่มันเงียบไปเพราะคุณ………
     คุณว่าไหม ว่า
     เพื่อนมันเหมือน “นาฬิกาปลุกเนอะ…”
     ทำไมนะเหรอ………. 
     
     คุณคิดดูสิ--- 
     
     
                   "ความรักระหว่างเพื่อนก็เหมือนการเดินของเข็มนาฬิกานะ "
     เดินอยู่ที่เดิมๆๆๆๆๆ แต่ก็เดินไปได้เรื่อยๆๆ ไม่เหนื่อยไม่เบื่อ
     บางครั้งเพื่อนก็เตือนเรา
     บอกเรา แนะนำเราไนบางเรื่องที่เราควรจะฟัง
     แต่เรากลับรำคาญมัน
     พูดทำร้ายน้ำใจเค้า
    หรือทำให้เค้าเสียใจ
    เพราะคิดว่าคำพูดเตือนของเค้าทำให้คุณรำคาญ
    ถึงแม้บางทีคุณก็ทำไปเพราะไม่ได้ตั้งใจ 
     
                        แต่ลองสังเกตสิ
    สิ่งที่เพื่อนๆคุณเตือน(ด้วยความหวังดีนั้น)
    บางทีกลับช่วยคุณได้หลายๆเรื่อง
    หลายครั้งหลายคราว
    ที่คุณมัวแต่ทำเรื่องอื่น
    ให้ความสำคัญกับคนอื่นๆๆ
    และมองข้ามความสำคัญเพื่อน 

                    เพราะคุณคิดอยู่เสมอว่า……..
    ความรักของเพื่อน มันเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา 
                      เช่นเดียวกับ นาฬิกา… 
              
    ที่มันจะเดินไปอย่างนั้น…เหมือนทุกๆวัน
    แต่คุณคงลืมไปว่าสักวัน 
              ถ่านที่คุณใส่ไว้มันก็ต้องหมด
    นาฬิกาไม่ได้ละเลยหน้าที่ของมัน 
               หากเพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป
    มันจะเอาแรงที่ไหนเดินหากไม่มี แบตเตอร์รี่ 
             เช่นเดียวกันกับเพื่อนของคุณ
    แม้เค้าจะรักและปรารถนาดีกับคุณมากแค่ไหนก็ตาม 
             หากคุณเองไม่เคยใส่ใจ
    หลงลืมไปว่ายังมีเค้าอยู่ 
              ก็เปรียบเหมือนดังนาฬิกา
    ที่มันไม่ได้ละทิ้งหน้าที่ของมันหรอก 
           
    หากแต่เพียงคุณเองที่ไม่เคยจะเอาใจใส่
    นาฬิกาเก่าๆเดิมๆเรือนนั้นเลย 
             ถึงเวลาหรือยังที่คุณจะหันกลับมามอง
    มองดูนาฬิกาเรือนเดิม 
                                                          
    ไม่สายไปใช่ไหมที่คุณจะใส่ถ่านให้มันอีกครั้ง
    และไขลานให้มันเดินดังเดิม 
                                                        
    เพื่อให้นาฬิกาเรือนเดิม 
                กลับมาทำหน้าที่หน้าเบื่อเดิมๆ 

       อีกสักครั้ง
    ตอนนี้คุณรุ้เร้วยังละว่าเพื่อนสำคัญแค่ไหน
    อย่าละเลยที่จะหั้ยความสนใจกับนาฬิกาเรือนนั้น 

    อย่ารอหั้ยมันหยุดเดินก่อนเร้วค่อยใส่ถ่านมัน
    มันอาจจะม่ากลับมาเดินเหมือนเดิม
    ps.ก้อยไมแกไม่มีเมลล์วะเราจะได้ให้แกอ่าน แล้วเราก็อยากบอกแกว่าเราเหนื่อย เราหมดถ่านแล้ว แล้วก็ไม่อยากมีถ่านอีกต่อไปเครื่องมันไม่เจอถ่านนาน มันจะพังแล้ว

    ชีวิต คือ ชีวิต

    เคยรู้สึกลำบากใจไม๊... ตอนนี้เปนอีกแล้ว อยากรู้ว่าการที่เราใจดีเกินไปทำไมถึงทำร้ายตัวเองได้ เพื่อนไม่เห็นเกรงใจเราเลย วันนี้รู้สึกเบื่อๆเซงๆกะชีวิตจัง
             ทำไมคนเรา เห็นแก่ตัวสุดๆ  ไมคนที่เราแคร์ไม่เข้าใจเรา  ไมเพื่อนเราที่ดีๆจู่ก็เลวได้ในบัดดล   ไมมนุษย์ต้องตอแหลใส่กัน   ไมคนที่ไม่เคยคุยกันถึงไม่ชอบหน้ากันได้
      เบื่อโลกว่ะ  ต่อไปนี้คงต้องอยู่แบบไม่ใส่ใจไรมั่ง  จะได้อยู่บนโลกที่มีแต่ ความตอแหล เห็นแก่ตัวนี้ได้ เฮ้อ....
    May 20

    ที่เห็นผีหรือคนวะ

                          เมื่อคืนไปมังกี้มาอีกแล้วครับท่าน  มีเรื่องให้
                ตื่นเต้นอีกแล้ว  แต่มันน่ากลัวมากก่า
                        เรื่องมันมีอยู่ว่าเมื่อมังกี้เลิกก็ราวๆตีหนึ่งก็ไปนั่งโม้บ้ากันที่รถอีกครึ่งชั่วโมง ก็บ้าเพราะไอ้ช๊อตนี่แหละ ขอเข้าใจว่าคือไอปืนแม่งช๊อตตลอดศกล่ะมัน แล้วก็ไปกินข้าวต้มกันที่เซาะอึ้ง2ก็กินๆโม้ๆขำขำแล้วปืนก็ขฃไปส่งก้อยก่อนแล้วก่อนเข้าซอยหอก้อยแม่งหมามันเสือกเห่าเราก็ไม่คิดไรหรอกแม่งแต่ไอปืนเสือกปากหมาดันบอกว่านี่หมาเห่า ผีตามชัวร์ กุแม่งก็ใจไม่ดีก็มันตี3แล้วอ่ะคัยแม่งไม่กลัววะโคตรเลวเลยพูดมาไมเราก็เลยด่าไปว่า"เออ  แล้วมึงจะพูดทำไมวะ พูดแล้วมันได้อาไรป่าว"แล้วแม่งยังไม่เลิกพอถึงหอก้อยนามันก็ยังพูดอีก"เหมี่ยว มึงเชื่อกูดิ กูเห็นจนชินจนกลัวไม่รุกลัวไงแล้วแต่ไงกูต้องถึงบ้านก่อนเพราะกูกลัวแม่มากกว่า"ที่ถ้าไม่กลัวผีแม่งคงขำไปแระแต่นี่แม่งขำไม่ออก  แล้วก็ด่าไปอีก"ปืนแล้วมึงจาพูดทำไมนักหนาวะ  พูดแล้วมึงจะถูกเบอร์รึไง หยุดพูดได้แล้ว"แล้วบรรยากาศวังเวงมักข้างๆแม่งมีงานศพอีกกรำของตู  แล้วก้อย  อ้อมก็เดินลงรถ  ปืนก็ขับมาส่งเราที่หอระหว่างทาง เราว่าเราอ่าเห็นคนนะ ยืนอยู่มืดๆเหมือนรอคน  แบบยืนกดไรอยู่ด้วย คิดว่าเค้าคงรอเพื่อน ปากเจ้ากำก็ดันบอกไอ้ปืน"เออ  คนบ้าไรมายืนมืดวะ"เอ่อคือกะสร้างบรรยากาศไงไม่ให้เงียบ  แล้วไอ้ปืนเจือกปากหมาอีก "เฮ้ยกุไม่เห็นมีใครเลย  มึงเห็นคนเดียวชัวร์"ขับๆมาอีกมีคนขับรถจะเข้าบ้านมันก็ถามเราว่า"มึงเห็นนี่ป่ะ"เราตอบว่า"เออ เห็น"  มันก้อบอกเออมันก็เหนอย่างงี้อ่ะคน แล้วนี่ดีนะหาเพื่อนคุยโทสับได้   จั๊มก็ช่วยด่าไอปืน"เหมี่ยว  เพื่อนแกเป็นไรมากป่าว  มันเมาใช่ป่ะ""เออเมาแต่เราก็กลัวอ่ะ"แล้วพอถึงแถวหอนะ ไอปืนหมาอีกแล้วอ่ะ"เหมี่ยว  มึงไปทำไรมาป่าววะเค้าถึงตามมา" "อีกแระมึงอย่าได้มะ พูดทำไมไว้คุยกันพรุ่งนี้เหอะขอร้อง" "เฮ้ยจริงๆ กูสัมผัสได้อย่าลืมดิว่ากูเคยบวช"เอาแล้วไม๊ล่ะเพื่อนตูของร้องหยุดเหอะหยุดไปเลย ดีนะที่มีจั๊มอยู่คุยเปนเพื่อนถ้าไม่มีจั๊มร้องจริงๆ
        ขอบคุณพระเจ้าโทรหาเจ้าหญิงเจ้าหญิงรับโทรสับทั้งๆที่มันตีสามก่าแล้วเสียงโคตรงัวเงียเลย"...(เจ้าหญิง)...อย่าเพิ่งวางโทรสับนะอยู่คุยเป็นเพื่อนแป๊บนะ กลัวอ่ะกลัวมากๆเลย เพื่อนมันหลอกผีเค้า"  "เห็นที่ไหนเพื่อนแกล้งรึปล่าว" "ร้อยเก้า  ตอนไปส่งก้อยกะอ้อมไม่รุแกล้งไม่แกล้งแต่กลัว" "นี่จะกลัวทำไมพระเจ้าอยู่ด้วยนะ อธิฐานดิ"  "พระเจ้ายังฟังคนบาปอยู่หรอ มือไปจับแก้วเหล้า แล้วเอามือนี้อธิฐานหรอ  ชูมือบอกเราสะอาดบริสุทธิ์ไม่คู่ควรเลย มันละอายแกใจนะ"  "อะไรที่เข้าไปในปากก็ไม่เท่าที่ออกจาปากเราหรอกรุมั๊ย จำไม่ได้หรอพระเยซูมาทำไมมาเพื่อคนบาปใช่ป่ะ"โอมันจึ๊กก้อดีขึ้นมาติ๊ดซ์นึงแล้วเค้าก็พูดๆๆก้อจำได้บ้างไม่ได้บ้างมันง่วงแต่หลับตาไม่ลงแล้วเค้าก็อธิฐานเผื่อเราเสร็จแล้วก็คุยกันราวๆสิบห้านาทีก่าๆ"ขอบคุณนะที่รับโทสับถ้าไม่รับร้องจริงๆไม่รุจะโทรหาคัยแล้วที่คุยด้วยแล้วสบายใจ" "อื้อ ไปเที่ยวก็ระวังๆ ไปอย่างงี้ต้องระวังรุไม๊" คำนี้คุ้นเหมือนที่พูตอนสี่ทุ่มคำพูดเดิมเหมือนว่าจากคนเดิมเลยนี่หว่า"คร้าบ"แล้วเราก็อ่านพระคัมภีร์สดุดีบท32แต่โดนข้อนึงมาก"อันความทุกข์ของคนอธรรมนั้นมีมาก  แต่ความรักมั่นคงจะล้อมบุคคลที่วางใจในพระเจ้า"จึ๊กเลยขอบคุณพระเจ้าที่เหมือนพระองค์กำลังย้ำเตือนอยู่ให้เราที่จะวางใจขอบคุณพระเจ้าที่ทรงเลือกเรา  เราเลยได้มีพระเจ้า  แล้วมันสุขจริงนะ
    ปล. ขอบคุณพระเจ้าที่อภัยคนอธรรม
          ขอบคุณเจ้าหญิงเท่รับโทสับที่ช่วยคุยนานทั้งที่พรุ่งนี้ต้องทำงานซึ่งเสาร์จะเหนื่อยมากๆ
          ขอบคุณเพื่อนปืน เพื่อนก้อย เพื่อนอ้อมจริงพวกแกทำให้เราโคตรกลัวเลยแล้วจะจำไว้
    May 02

    ก๊อบเค้ามาซึ้งดี

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ... -

    ...คราย -

    ...ับ่แทิงขอ -

    ...รักคแมณไ

    ู่ริณคถนอเค้าไว

    ทีเป็คนเสีย

    April 28

    ผู้ชายดีๆมันมีแต่ในนิยายอ่ะ

         ทุกๆครั้งที่เปิดดูละคร มีบางตอนที่ฉันเองไม่อาจมี
           ในละครมีผู้ชายดี๊ดี คงเปนคัยคนที่เธอนั้นใฝ่ฝัน
        แต่ว่าในชีวิตจริงไม่มีให้อิงอะไร ใครๆก็มองเราไม่ดี
                 "งั้นผู้ชายดีๆคงมีแต่ในนิยาย 
           งั้นผู้ชายอย่างฉันนั้นต้องเจ็บใจไปทุกราย
               เพราะผู้ชายดีดีมันมีแต่ในนิยาย
           ฉันก็แค่ผู้ร้ายที่รักแค่ไหนคงต้องตาย
                สุดท้ายเค้าได้เธอไปครอง"
            ------------------------------------------
       ฟังเพลงของโจอี้บอยแล้วโดนว่ะหรือหัวอกเดียวกัน  "อกหัก"
    แต่เรื่องระหว่างเราคงจบแค่นี้  ดีเหมือนกันมันเหนื่อยแต่ก่อนหน้านี้อ่ะนะหงุดหงิด ง่ายเปนบ้าเลย บ้าตั้งแต่วันไปคาราโอเกะกะพี่ๆที่โบสถ์ แล้วยังวีนใส่เพื่อนคณะอื่นที่ไม่รูจักอีกแถมปากหมาว่าเค้าอีกดีนะที่ไม่โดนกระทืบตายซะก่อนเสียวๆอยู่เหมือนกัน อาจตายได้  แต่ตอนนี้เคลียร์แล้วแต่ก็ไม่อยากคุยด้วยเลย  วันนี้ก็โทรมาที่จริงตั้งแบล๊กลิสแล้ว  แต่ใจอ่อนโทรกลับไม่น่าเลยว่ะ ตอกย้ำความเจ็บชิหาย
       จะว่าเศร้าก็ไม่ค่อยเศร้าเท่าไหร่  ชินชาก็ไม่รู้บอกไม่ถูกเอาเปนว่าเด๋วก้อหายเนอะเนอะ
     
    คนดี  เค้าคงอยากได้คนดีกานทุกคน   แต่กุนะ มานเหี้ย  เฮ้อ
     
    กรำ  ของคนม่ายลี  อกหัก
     
     
    April 24

    ความรัก & น้ำเปล่า


        ความรัก & น้ำเปล่า

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า.. ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ...ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... บางครั้งเราก็ต้องการมาก แต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไร... แต่มันกลับมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น

    ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด

    ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน

    หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทาง

    เหมือนกับน้ำเปล่า...คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ








    อย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ

    มันจะเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น

    ถ้ามันเป็นรักแท้ ... แม้น้ำเปล่า จะซาบซ่า ไม่เทียบเท่าน้ำหวาน หรือน้ำอัดลม

    แม้น้ำเปล่าจะไร้น้ำตาลซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพลัง

    แต่น้ำเปล่า มันแทบไม่มีผลข้างเคียงเลย

    มันรักษาคุณค่าเอาไว้ได้ดีกว่าน้ำใด ๆ

    น้ำเปล่า เจอกับเกลือ มันก็ละลายเกลือ

    เหมือนกับรักแท้ …คนที่รักคุณจริงๆ เมื่อคุณเจอกับความทุกข์

    เขาก็จะพยายามรับความทุกข์จากคุณไว้ให้มากที่สุด
    April 15

    เออ..ความตายมันใกล้แค่นี้เอง

      เมื่อคืนนอนดึกแล้วสัญญากะปู่ว่าจะไปกินข้าวเที่ยงด้วย แต่ความจริงลึกขี้เกียจไปเพราะขี้เกียจขับรถไป (ณ ที่นี้ ขอบอกว่ามันคือมอไซ )
       แต่เราก็ต้องไปง่ะเพราะสัญญาแล้วก้อขับๆไปเรื่อยๆจนถึงถนนสายเอเชีย แล้วถึงสามแยกไฟแดง เราก้อรอไฟเขียวอยู่ พอไฟเขียวก้อขับไป เลี้ยวซ้ายตีวงกว้างเพราะเราจะขับชิดซ้าย ขับไปโดยไม่รู้เลยว่าทางด้านซ้ายที่ต้องมาตรงมันไม่มีไฟแดงแล้วรถทัวร์เจ้ากรรม มันมาจากไหนไม่รู้ รถเรามุ่งเข้าหารถทัวร์คันนั้นเต็มที่ ดีที่มีสติเลยหักหลบทันแล้วก็ขอบคุณพระเจ้าที่รถกระบะทางขวามือซึ่งมันก็ขับมาใกล้เรามันก้อหลบไปทางขวาได้
    ....ตอนนั้น...
       เฮ้ย!!!ยังไม่ตาย กรูเกือบตาย ขอบคุณพระเจ้า มือสั่น ขับรถงงๆ เอ๋อชั่วขณะ ตกใจ จะร้อง พอถึงบ้านปู่ ก็นั่งเลย สั่นไปหมด ก้อมันเส้นยาแดงจิงๆนี่นา เกือบแล้วตู อารมณ์นั้นอยากคุยกะเจ้าหญิงจัง เผื่อตายได้ไม่เสียดาย แต่เค้าไม่รับ คงไม่ว่างอีกตามเคย แล้วก็แปลกที่วันนี้เค้าไม่โทรกลับแต่รับโทสับเฉยเลย ไม่รู้กลับมาเปนแบบเดิมอีกป่าว เฮ้อ ชีวิตแสนเศร้าของอัศวิน
       พอขากลับขับช้าลงระวังมากก่าเดิมเพราะกลัวด้วยแหละรู้สึกว่ากลัวๆไงไม่รู้อ่ะ กลัวรถคันใหญ่ๆมักๆ
       ปล. -ขอบคุณพระเจ้าอีกครั้งแหละอีกหลายๆครั้งถ้าชนไม่รู้จะเปนไงมันนิดเดียวจริงนะความตายมันใกล้จริงๆยังไม่ได้ทำอะไรหลายอย่างเลย นึกถึงตอนที่พี่อู๋เทศน์ตอนไปเชียงใหม่มักๆ จับจ้องที่นิรันกาล เวลาที่เราอยู่ในโลกมันแค่อึดใจจริงๆ 
        -วันนี้เหงาจังเพื่อนไม่อยู่ไปเที่ยวกะที่บ้านกันหมดง่า ไม่มีคนกินข้าวด้วยเบื่อจัง อยากร้องแง่ๆ
    March 08

    คิดว่างัย แต่ระวังระเบียบรัตน์นะ

    ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
    เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
    และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
     
    บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
    สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
    ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
    มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
    การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
    เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
    และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
    ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย 
     
    แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
    หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
    พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
    โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...
     
    ก็จงชอบต่อไปเถอะ
    การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
    "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
    ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
    กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
    อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
     
    อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
    อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
    อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน
     
    แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
    ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
    แต่ก็ยังได้พบ...
     
    ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
     
    ยิ้มให้กับโชคชะตา 
    ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
     
    คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
     
    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...
     
     
    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
    เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
     
    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
    ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
    ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ
    December 24

    เรื่องจริงเลยเนี่ย โดนใจว่ะ

    โลกสอนให้เราเรียนรู้ว่า..
      อย่าเชื่อในสิ่งทีเรายังไม่เห็นในสิ่งที่เรายังไม่เคยได้สัมผัส
    สิ่งที่ชั้นพบเจอกับตัวเองและเห็นจากคนอื่น...ทำไมทุกคนเจ็บปวด..?
    อย่าหลอกตัวเองว่า...ไม่จริงที่สุขก้อเป็นการคิดเอาเองว่าตัวเองมีความสุข
    ลองนึกดูสิว่าอีกฝ่ายหนึ่งเค้าสุขกับเราด้วยหรือเปล่า.....
    แน่ใจเหรอ..?
    รักคือการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน...จริงเหรอที่ไม่หวังอะไรเลย..?

    ถ้างั้น...
    คุณเสียใจทำไม...?เวลาที่เค้าไม่มาหา
        เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะมา
    คุณเสียใจทำไม...?เวลาที่เค้าห่างเหิน
       เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะเอาใจใส่
    คุณเสียใจทำไม...?เวลาที่เค้ามีคนใหม่
      เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะเป็นของคุณคนเดียว
    คุณเสียใจทำไม...?เวลาที่เค้าไม่รัก
      เพราะคุณหวังว่า...เค้าจะรัก
    เหล่านี้ไม่ใช่ผลตอบแทนที่คุณหวังแล้วไม่ได้มาหรอกหรือ...?
    มีใครบ้างที่รักแล้ว..ไม่ต้องการให้..เค้ามาดูแลเอาใจใส่
    มีใครบ้างที่รักแล้ว..ไม่ต้องการให้..เค้ามีแต่คุณคนเดียว
    มีใครบ้างที่รักแล้ว..ไม่ต้องการให้..เค้ารักคุณบ้างเลยสักนิด
    "สักนิด" , "ขอเพียงแค่นั้น" , "เท่านี้ก้อพอ"
    ชั้นไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้
    สิ่งเหล่านี้เป็นกำแพงที่เราสร้างขึ้นเพื่อยับยั้งความต้องการของเราเอง
    ***การยับยั้งความต้องการมันทรมานนะ !!!!
    คุณไม่รู้สึกเหรอ...?
    มันเป็นความทรมานจากการห้ามความรู้สึกตัวเอง
    ทั้งๆที่ความจริงก้อรักไปแล้วหมดหัวใจ 

    ***รักและคิดถึง***
    เมื่อรักแล้วก้อต้องคิดถึง
    เวลาที่คิดถึงคุณมีความสุขหรือเปล่า
    ความคิดถึงกับความโหยหา
    ต่างกันตรงไหน...?
    เวลาที่ชั้นคิดถึงใคร ชั้นแอบคิดเสมอว่า..
    เค้าจะคิดถึงชั้นอยู่บ้างไหม...?
    หรือคุณไม่เคยคิด...?
    ดีใจด้วยกับคนที่มีความสุขกับรักที่แท้จริง
    และขอให้ความรักนั้นอยู่กับคุณตลอดไป
    ชั้นก้อยังแอบหวังว่ามันจะยังมีอยู่จริงในโลกใบนี้ 

    ***ตอนนี้ชั้นอาจจะมองโลกแคบ***
    ชั้นอาจจะมองโลกเพียงด้านเดียว
    หลายคนอาจไม่เห็นด้วยกับความคิดของชั้น..ซึ่งก้อไม่ผิด
    แต่ก้อคงไม่แปลกที่ชั้นคิดแบบนี้อย่างที่บอก...
    ชั้นไม่เชื่อในสิ่งที่ชั้นยังไม่ได้สัมผัส
    ความรัก" เหมือนกาแฟ ขม แต่..ก้ออร่อย
    "ความรัก" เหมือนกุหลาบ สวยงาม   
    แต่..ทำร้าย
    "ความรัก" เหมือนสายลม พัดมาเย็นสบาย ...แล้ว..ก้อจากไป
    "ความรัก" เหมือนเปลวเทียน สว่างไสว ร้อนแรง
    สุดท้าย...ก้อดับลง
    December 19

    Between me and her

    .........คนนึงวิ่งตาม...อีกคนวิ่งหนี


    .........คนนึงฟุ้งซ่าน...อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด


    .........คนนึงสนใจ ใส่ใจดูแลเป็นห่วง...อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า

     
    .........คนนึงโทรไปแล้วหาเรื่องคุย...อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง


    .........คนนึงอยากเจอนานๆทีก้อยังดี...อีกคนทำงานไม่ว่างอยากพัก


    .........คนนึงคิดถึงอีกคน...แต่อีกคนแกล้งทำเป็นไม่รับรู้


    .........คนนึงเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา...อีกคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป

    ...บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เค้ารักและเป็นห่วงคุณบ้าง อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เค้าทำให้คุณ ไม่มีค่า ไม่มีความหมายอะไรเลย
    อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ... ดูแลความรู้สึกของคนข้างๆ คุณบ้าง อย่าให้ความรู้สึกดีๆ ต้องจางหายไป

    คนบ้า กะ ความรัก

       น้ำท่วม!!!! ตื่นเช้ามาเพราะเสียงโวยวายของคนในห้องว่าน้ำท่วม  เลยตื่นมาโทรหาเพ่s..เปนคนแรก แต่..ไม่รับอืมคงทำไรอยู่ ก็ไม่เหมือนกันไงเราคิดถึงเค้าเป็นคนแรกแต่เค้าคงไม่  เปนคไมแม้แต่คนสุดท้ายม้าง  แล้วก็โทรหาก้อยเออดีวันนี้มันตื่นเช้าดี เมาท์กันอย่างฮา เลยได้รู้ว่าไอ้เพื่อนปืนมัวแต่แดกเหล้าจนกลับบ้านมะได้ต้องนอนในรถที่จอดไว้ที่มหาลัย หุหุ โสน้ำหน้าอยากกินแต่เหล้ากันดีนักรู้อยู่ว่าน้ำจาท่วม  คุยเสร็จก็นอนต่อตื่นมาอีกที่เที่ยงก่าๆม้างไปห้องกวาง กิ๊ฟเลยชวนไปดูน้ำ ก็ไปมันมากแต่แม่งคันยิบๆเวย พอบ่ายก่าเกือบๆบ่ายสองเพ่ศิก็โทรให้พาไปหาข้าวกิน
      แ ล้ ว เ จ อ ไ ร รู้ ป่ ะ..... เจอพี่s..ซ้อนมอไซค์พี่ด.. เออเอาดิแม่งอารมณ์นั้นโกรธ มันก็อดนึกไม่ได้ถึงเรื่องที่พี่นิดพูดแต่ถ้าเชื่อก็เหมือนดูถูกพี่เค้ามากๆ เมื่อไหร่จะเลิกหึงเค้าม่ายช่ายแฟนเมิงนะไม่ได้คิดไรเลย  โกรธเค้าแล้วยังเหี้ยกะเค้าอีกพูดไม่ค่อยดีก็มันโกรธ นี่หว่าให้ทำไงแล้วยังปากหมาพูดไม่ดีอีก เอาเข้าไป คุยกะเค้าถามว่าเปนไรรึเปล่า ให้บอกเหรอ หึง โกรธเรื่องพี่ด..งั้นเหรอไม่ได้เปนแฟนกันนี่แล้วมีสิทธิ์ไร เค้าบอกอยู่นี่ว่าเปนแค่น้องแต่น้องสนิทคนนี้คงเปนแค่อดีตแล้วแหละมีพี่ด.. แล้วนี่ สรุปกรูเลวจังที่จริงไม่ได้เปนไรกัน แหม่ คิดไปได้
         วันนึงต้องทำให้ได้ต้องลืม ต้องร้องเพลงปล่อยวางไว้ของ playground ให้ได้ มันต้องจบ ให้ได้ เจ็บมากถึงมากเท่สุด ถ้าไม่บาปอยากตายๆไปซะเบื่อชีวิตเบื่อทุกอย่างบนโลกนี่มันน่าเบื่อ อยู่กะพระเจ้าคงดีก่าเปนไหนๆ สุขก่าเปนไหนๆ เบื่อแม่งทุกอยากเบื่อฝนตก น้ำท่วมเบื่อๆ เออสรุปถ้าตายมันคงดีกว่าชัวร์
            ps.คิดถึงพี่ s..นะ แต่คงไม่คิดถึงเค้าใช่ป่ะอิจฉาพี่ด..ได้นอนบ้านเค้า
      ตอนนี้พระจันทร์มีดาวเคียงข้างมากมาย ดาวเหนือที่เฝ้าคอยอยู่ที่เดิม มันคงเริ่มริบหรี่และไกลออกไปจากพระจันทร์แล้วแน่ๆ
    December 16

    ...เครียด เซ็งสอบเสร็จแล้ว..

     หุหุ มะได้อัพเรยสักชาตินึงได้ม้างเนี่ย
            ในที่สุดก็สอบเสร็จสักที่  3 อาทิตย์ทรมานอ่านหนังสือ ผลที่ได้คื่อสะเพร่าเองเสียหัลกไป 2 วิชา ที่เหลือก็ไม่รู้เขียนดีโดนใจอาจารย์รึเปล่า เฮ้อ
      คิดถึงเค้าจัง "คนไม่ค่อยว่าง" เด๋วนี้ไม่ค่อยอยากโทรหาเค้าเลยมันเจ็บ เบื่อคำที่บอกว่าไม่ว่างแต่ไหงโทรคุยกะพี่ด..ได้ทุกวันจนแฟนเค้าหึงอ่ะ พอถามก็บอกว่า "ก็คุยธรรมดานะ" ก้อเลยนถามกลับไปว่าแล้วกะเราล่ะ "ก้อคุยเหมือนๆกันคุยเป็นพิเศษมันเป็นไงเหรอ" โห เอาอีกแล้วกรู แม่งคิดไปเองอีกแล้วเหรอเนี่ย กรำของกรูจิงๆ ก้อซวยยอ่ะเด้ เรามันก้อแค่น้องสนิท แต่ตอนี้เค้าก็มีน้องหนิทหลายคนแล้ว กรูแมร่งก็สุนัขหัวเหม็นๆตัวหนึ่งอ่ะ  แต่รักเค้านะ รักมาก เคยคิดว่าเค้าไม่เห็นค่าก็ไม่เห็นเปนไรสักหน่อยเปนคนให้ดีจะตาย จริงๆก้อไม่อยากเรียกร้องอะไรหรอก แต่ตอนนี้มันเหนื่อยถึงเหนื่อยมาก ไม่ยากเจอ ไม่อยากคุยกลัว กลัวกลับไปเหมือนเดิมเปนคนที่คิดไปเองทุกที เค้าก็แค่คนดีคนหนึ่ง คนอัธยาศัยดี
         พรุ่งนี้มีร้องเพลงตามบ้านน่าจะสนุกหวังว่าคงไม่เจออะไรที่ต้องเสียใจ ต้องเจ็บอีกนะ
                  สู้ตาย สู้ๆ
    December 04

    เปรียบรักเหมือนกับฟัน

    เปรียบรักเหมือนกับฟัน

    >> >> >
    >> >> >ถ้ารัก คือ...ฟัน
    >> >> >
    >> >> >รักคงมั่น คือ...ฟันแท้
    >> >> >
    >> >> >รักร่อแร่ คือ...ฟันโยก
    >> >> >
    >> >> >รักโสโครก คือ...ฟันดำ
    >> >> >
    >> >> >รักถลำ คือ...ฟันเหยิน
    >> >> >
    >> >> >รักหมางเมิน คือ...ฟันห่าง
    >> >> >
    >> >> >รักร้าง คือ...ฟันหลอ
    >> >> >
    >> >> >รักหงิกงอ คือ...ฟันกุด
    >> >> >
    >> >> >รักบริสุทธิ์ คือ...ฟันขาว
    >> >> >
    >> >> >รักชั่วคราว คือ...ฟันปลอม
    >> >> >
    >> >> >รักอ่อนซ้อม คือ...ฟันร่วง
    >> >> >
    >> >> >รักสีม่วง คือ...ฟันเก*
    >> >> >
    >> >> >รักจำเจ คือ...ฟันซ้อน
    >> >> >
    >> >> >รักสลอน คือ...ฟันแทรก
    >> >> >
    >> >> >รักแรก คือ...ฟันน้ำนม
    >> >> >
    >> >> >รักระบม คือ...ฟันผุ
    >> >> >
    >> >> >รักคิกขุ คือ...ฟันกระต่าย
    >> >> >
    >> >> >รักสลาย คือ...ฟันหลุด
    >> >> >
    >> >> >รักชำรุด คือ...ฟันสึก
    >> >> >
    >> >> >รักเจ็บลึก คือ...ฟันคุด
    >> >> >
    >> >> >
    >> >> >
    >> >> >รักตุ๊ด คือ...ฟันหนุ่ม
    >> >> >
    >> >> >รักทั้งกลุ่ม คือ...ฟันหมด
    >> >> >
    >> >> >รักสลด คือ...ฟันพลาด
    >> >> >
    >> >> >รักต่างชาติ คือ...ฟันฝรั่ง
    >> >> >
    >> >> >รักปิดบัง คือ...ฟันชู้
    >> >> >
    >> >> >รักอุดอู้ คือ...ฟันช้า
    >> >> >
    >> >> >รักกะฮา คือ...ฟันเล่น
    >> >> >
    >> >> >รักไม่เป็น คือ...ฟันดะ
    >> >> >
    >> >> >รักเธออยู่เสมอ จริงๆ นะ...ฟันธง
    > แล้วรัก หมอฟันต้องทำไงอ่า

    เค้าว่ากันว่า รักแท้มันแพ้รถยนต์ว่ะ

    ..อยากให้เธอเห็นแค่มองเห็นว่ามี ฮอนด้าเวฟคันหนึ่ง ที่ได้แค่คอยมองได้แค่ดีใจแค่ได้เห็นเธอ...
                      เมื่อคืนไปอ่านหนังสือเท่คณะทันตะ  เบื่อมากขี้เกียจอ่านจัง เค้าไม่รับโทสับอ่า ไมอ่า
    รำคาญตูแหง  พอตี 1 แมร่งง่วงโคตรเลยโทรหาจานปิงสุดสวยแห่งสำนักดาวองค์ เล่าเรื่องพี่..ให้ฟัง ไมจารย์ถึงว่าพี่เค้ากั๊กเรา และแค่ไม่อยากสูญเสียคนที่ดีกับเค้า  ถ้าเค้าเปนอย่างนั้นจริงเราจะเกลียดเค้ามั้ย??? แต่นั่นมันความคิดอาจารย์ สำหรับเราเหรอคงตอบได้ว่าไงก็ยอมมันรักนี่แล้วคุณล่ะ ในเมื่อรักจะยอมมั๊ย คนๆบางคนรู้ว่าแฟนเจ้าชู้ก็ยังอภัยเพราะเค้ารักไงเค้าถึงยอม แล้วไมจารย์ดูเปนห่วงเราจัง บอกด้วยว่าเราน่ะหวั่นไหวง่าย เออคงจริงม้าง
             รักนะรักจิงๆอ่ะ  แต่ไงเรามันก็แค่นี้มีแค่นี้ ก็เค้าไม่รัก ก็เหมือนกับอัศวิน ไม่ได้คู่กับเจ้าหญิงหรอก  เพราะเค้ามีเจ้าชายหมายปองเค้าอยู่  ไหนจะองครักษ์ที่อยากพิทักษ์เจ้าหญิงอีก
      หลายเดือนแล้วที่รอรู้..มันไม่มีทาง แล้วมันก้อเจ็บ มันเหมือนจะตายแต่มันก็ไม่ตาย  เมื่อคืนวันศุกร์ ที่ 2 ธค.เหนเค้ากะไอ้เด็กนั่นคุยกันตอนแรกไม่คิดไร  แต่..ไมมันต้องจับหัวเค้าอ่า ตอนนั้นรู้สึกแปลกๆอ่า โกรธไม่ใช่สิอิจฉามากกว่าม้าง แต่สำนึกบอก"เค้าไม่ใช่ของแกนะ" เลยกลับออกมาเลย  ดีนะตอนออกมามีแต่คนนึกว่ารีบไปอ่านหนังสือไม่เหนนำตาของเรา ยอมรับว่าเหมือนจะร้อง แต่ไมน้ำตาไม่ไหลไม่รู้มันคงตกในม้าง ขับไปต่อยรถไปเกลียดตัวเองเจ็บว่ะตากฝนแมร่งเปียกขนาแจ๊กเก็ตบีบน้ำได้ซักกะละมัง ลองโทรหาดูได้ยินเสียงแล้วหายว่ะ  อาการตะกี้หายเปนปลิดทิ้งแฮะ
            คัยตอบทีเด่เราเปนไรอ่ะ     เค้าไม่รักนะเว้ย ไมต้องทน เมื่อคืนถ้าไม่ได้อาจารย์ปิงคงบ้ากว่านี้แน่ อาจารย์เปนที่ปรึกษาได้ตลอดทุกเรื่อง แม้แต่เวลาทะเลาะกะแม่ น่ารักจริงๆ  ....
             เกลียดตัวเองที่ยังมองเธอ.........
     
    November 27

    !!!!!อยู่กับตัวเองสักพักดีก่า !!!!!!

    ดีดี ไม่ได้อัพมาซักชาติก่าๆก็แบมะได้กลับบ้านอ่านะต้องรอคอมพ์เพื่อนแมร่งเล่นนานโคตรจนกรูหลับได้เลย
    ......วันนี้น่าเบื่ออ่ะฝนเกือบทั้งวันเรย  อากาศก้อน่าเบื่อคนก้อน่าเบื่อ  ....ทำไมวะทำไมต้องดีกะกรูนักหนาวะเนี่ย รู้ป่าวว่ามันตัดใจยาก 
    ......ถามหน่อยดิช่วยตอบที ความวางใจมันแปลว่าไร ไมอ่ะไว้ใจคัยไม่ได้เลยเล่าความลับไปความลับอ่ะเข้ใจมั้ยไมต้องไปบอกคนอื่นด้วย T_T
       รักนะรู้บ้างดิแมร่งแต่กรูก้ออยากเลิกสับสน หนังสือก้อยังมะได้อ่านศุกร์นี้ก้อสอบแล้ว ความเชื่อก็ถดถอยชีวิตเปนไรวะ
                        เฮ้อ... ขออยูกะตัวเองสักพัก ไม่รู้เปนไรเบื่อทุกอย่าง พระเจ้าลูกเปนไรช่วยที
       God b with u kub everybody.
     
     
    November 19

    ...

    ...???... สามวันแล้วไม่รู้ไม อัพไม่ได้สักที ถ้าคราวนี้ไม่ได้อีก กะจะเลิกทำแล้วเนี่ย
    .....ช่วงนี้ดี กะลังมีความสุข ไม่เพ่เค้าน่ารักจังวะ ช่วงนี้เนี่ย  จะเปนถึงเมื่อไหรน้า 
    ........เหนื่อย เหนือยจัง แต่ยังรักอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกได้ไม่รู้  พูดมาหลายรอบแล้ว
    ...เมื่อวานเค้าโทรมา ตั้ง 2 รอบแน่ะ  เฮ้อเหมือนแกล้งเลย พอบอกว่า "คิดถึงนะ" หาว่าเราแหลอีก 9 เดือนมาเนี่ยไม่ได้พิสูจน์เลยรึงัย  ถามดิ๊ ยังจะบอกว่าเราคงพูดงี้กะหลายคน  เพ่คับดูถูกความรักป๋มไปป่าวคับ รักนะค้าบ รักจะตายอยู่แล้ว  เลยบอกไปว่าคอยดูละกานเวลามันจะพิสูจน์
    ....Good night my princess.I love u more !!!!
     
    **...การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงดงามขึ้นในใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เเปนเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเรา
    ....23:12 แมสเส็จดัง..ดีใจ..นึกว่าเปนเค้าส่งมาบอกว่าถึงบ้าน..เปิดดู..ไม่ใช่..เพ่เกดนี่หว่า..เฮ้อ เพ้อหนักแต่ป่านนี้แล้วเค้าคงลืมแล้วแหละ
    ...23:23.. โทสับดังเพลงเฉพาะของเค้า"เหนื่อยกับความรัก ที่เธอไม่มีฉันเธอลืมเรื่องราวของเราเพียงพ้นวัน เหนื่อยที่จะฝืนให้เรารักกัน เมื่อวันนี้เธอไม่มีหัวใจให้ฉัน  ฉันเหนื่อย" ..ดีใจ..เค้าไม่ลืมว่าเรารออยู่
                     Good nigh kub ..คนดี..
    November 11

    คิดถึง

          คิดถึง....จัง

                อืม..วันนี้ก้อได้กลับบ้านซักที ปิดเทอมก้อมะได้กลับ อยากเจอเพื่อนอยากเที่ยว   ก้อแมร่งอยู่นู่นเบื่อจาตายเพื่อนแม่งกลับบ้านหมด แต่ ok.อย่างน้อยก้อได้ใกล้ชิดคนๆนั้น 

         8 เดือนแล้วม้างไม่รู้ไมรออยู่ได้ รักอยูได้ไมว้า 1 เดือนมานี้พยายามจะตัดใจแต่ก้อทำมะได้

    เมื่อวันอาทิตย์ก้อทำเก่งไม่คุยด้วย แต่สุดท้ายก้อโทรไป  แต่..เค้าหลับกำของกรู เฮ้อ

    แล้ววันจันทร์เค้าก้อโทรมา ดีใจโคตรแล้วความเลวเสือกไม่บอกว่าเรียนอยู่เค้าคงโกรธ แต่ก้อรู้สึกเฉยๆกว่าเมื่อก่อนนึกว่า ในที่สุดตัดได้แล้วแหงมวันอังคารก้อไม่โทรไปแค่ส่ง sms.ไปหา ก้อคิด"โห คัยว่ากรูตัดไม่ได้ เบเบ"

       พอวันพุธโทรหาโทรจนมือจะหักแต่ติดต่อไม่ได้ไอ้เราก็นึกว่า ส้มมันเน่าอีกแระแต่ก็ลองโทรเอาระบบอื่นโทรก้อแล้วแต่ติดต่อไม่ได้ เฮ้อ เค้จะเปน

    ไรป่าววะเปนห่วงจังอยากไปหาจะว่าเสือกก้อยอม ก้อกรูรักของกรูอ่ะแต่ที่สุดโทรหาพี่นัสถึงได้รู้ว่าไปมาเลย์แล้ว ความรู้สึก "กรูจาร้อง ไมไม่บอกกันบ้าง เออ แต่ลืมไปไม่เปนไรกันซักหน่อย ท่องไว้ เค้าให้เมิงเปนแค่น้องเหมือนคนอื่นๆ"

       พฤหัส วันนี้ไปหาหมอ เจ็บคอขากเสมหะมาแม่งมีเลือดด้วยตกใจแทบแย่เพื่อนแม่งก้อล้ออยู่ได้หาว่าหมาในปากมันกัดกันมั่งล่ะ เฮ้อเพื่อนกรูเหรอเรี่ย อยากโทรหาเค้าจัง แค่อยากบอกว่า "คิดถึง วันนี้ไปหาหมอมาหมอโหดมากเลย กลับบ้านแล้วนะ คิดถึงมากๆเลยนะคะ คนดี"           แต่แล้ว..23:43มีคนโทรมาไม่ขึ้นเบอร์ก็งงใครวะโทรมาดึกป่านนี้เลยเหรอแล้วชวนคุยอย่างกะรู้จัก "ทำไรอยู่เหรอ" ก็ตอบไปห้วนๆ"เล่นเน็ต คัยอ่ะ" "จำไม่ได้เหรอ" เฮ้ย คัยวะ หวังว่าไม่เข้าข้างตัวเองนะ ว่าเปนเค้าเลยเดาดู"พี่..เหรอ" "อืมจำเสียงไม่ได้เหรอ" "อยู่ไหน" "อยู่มาเลย์ดิ" "ไมไม่เห็นบอกรู้มั้ยเมื่อวานโทรหาจะตายนึกว่าเปนไรเปนห่วงจะไปหาที่บ้านแล้วรู้มั๊ย" "บอกแล้ว จำไม่ได้เอง" (เหอะบอกกรูตอนไหนวะ)"ไม่ได้บอกที" "อืม แค่โทร จะบอกว่า good night" "แค่นี้ก็ดีใจจะตายอยู่แล้ว" "แค่นี้ก่อนนะ" "ค้าบ บาย" คืนนี้ฝันดีแล้วกรู อยากจะตะโกนให้ลั่นบ้าน แต่เค้าจะรู้มั๊ยทำแบบนี้มันไม่ดีหรอกนะ เด๋วกรูจะคิดเข้าข้างตัวเองอีกเฮ้อ..

       ตี2 แระ เหยอเนี่ย งั้นไปอาบน้ำ นอนกีก่า.. good nite คับ...